Gizemli Perde: Aralık Ayında Yaklaşan Ölümün İzinde

Dudaklarım şimdiden aralık ayının soğuk nefesini hissederken, bir sırrın izlerini takip etmeye başladım. Geçmişin sarıldığı bir kış hikayesinde kaybolmuş, ölümün sessizce gizlendiği bir döneme doğru ilerlemekteyim. Sisli bir perde ardında, her nefeste biraz daha yaklaştığımı hissediyorum.


Gökyüzündeki yıldızlar, bu gizemli yolda bana rehberlik etmek için parıldıyorlar. Onların ışığı, karanlık bir geceyi aydınlatırken, ölümün varlığını sımsıkı hatırlatıyor. Yavaşça akan zamanın gerisinde, bu sırrın beklenmedik bir şekilde gerçeğe dönüşeceğini hissetmekteyim. İşte o zaman, hayatın kıymetini bir kez daha anlayacağımı biliyorum.


Aralık ayı, doğanın sessizce dönüşümünü taşıyan bir aya dönüşüyor. Her solukta, geçmişin izleri karlar altında kaybolurken, içimde yeni bir umut filizleniyor. Belki de bu hikayede, aralık ayında gizlice yer alacak bir ölümün izleri yazılıyor. Ancak bu noktaya pek değinmeksizin, bu sırrın derinliklerinde yatan gizemi daha da vurgulamaktayım.


Kışın soğukluğunda, ölümün sessizliği beni sararken, yaşamın anlamını sorgulamam kaçınılmaz hale geliyor. Aralık ayının büyüsü içinde, umut ve dönüşüm izlerini takip ederek, ölümün arka planında yatan anlamı keşfetmek için yavaş adımlarla ilerliyorum. Bu Aralık ayında bu sis perdesi aralanacak ve ben de bu sırdaki gerçekle yüzleşeceğim…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kur'an ve Evrim

KUR’ÂN’DA SÜREÇLİ YARATILIŞ, EVRİMSEL MEKANİZMA VE İNSANIN BİLİNÇ KAZANIMI Bilimsel Tez Formatında Derinlemesine Bir İnceleme ÖZET Bu çalışma, Kur’ân’ın yaratılışla ilgili ayetlerinin sistematik olarak incelenmesiyle ortaya çıkan süreç temelli yaratılış modeli ile modern bilimdeki evrimsel biyoloji , kozmoloji ve bilinç araştırmaları arasındaki uyumu ele almaktadır. Çalışmada “Ol der ve olur” ilahî kudreti ile “aşamalı yaratma” (Nûh 14, A’lâ 2) arasındaki görünür fark açıklığa kavuşturulmakta; insanın bedensel evrim sürecinden geçip ruh üflenmesiyle (Secde 9) bilinç kazandığı modeli detaylandırılmaktadır. Kur’ân’ın canlıların sudan yaratıldığını (Enbiyâ 30, Nur 45), insanın uzun zamanlar boyunca “adı anılmaya değmez bir şey” olduğunu (İnsan 1) ve yaratılışın “gezip gözlemleme” yöntemiyle anlaşılabileceğini (Ankebut 20) belirtmesi, bilimsel evrimle güçlü paralellik taşımaktadır. 1. GİRİŞ Yaratılış konusu hem dinin hem bilimin kesiştiği en geniş alanlardan biridir. Kur’ân evrene bakma...
Devamı

Zamanın Telaşını Unutturan Huzur

     BiR aşkın içinde, zamanın telaşını unutturan bir huzur var. Onun gÜlüşü, içiMi bir günEş gibi aYdınlatıyor; karanlık anlarda bile. Sevgilimle geçirdiğim her An, sanki içsel bir melodiye dönüşüyor; kalbim, o melodiyi ritmik bir şekilde çalmaya başlıyor. Sonrasında beni daha önce hiç bilmediğim, tatmadığım, görmediğim o eşsiz diyarlara götürüyor.   Bazen sessizliğin içinde, gözlerimiz konuşuyor. Derin bir anlayış, kelimelerin ötesine geçiyor; hissettiklerimizi söze dökmenin ötesinde bir bağ kuruyoruz. İki farklı dünyanın içinde, birbirimize ait bir üs bulduk. Anlamsız gibi görünen detaylar, aslında bizi bir araya getiren pusulalar. Birlikte geçirdiğimiz günler, sanki bir ressamın tuvaline dokunmuş fırça darbeleri gibi; her an renklendiriyor, anlam kazandırıyor. Birbirimize dokunduğumuzda, zamanın durduğunu hissediyorum. Parmak uçlarımızın arasında, sevginin sıcaklığı bir tını gibi yayılıyor. Yağmurlu günlerde, ellerimiz ıslakken bile birbirimize sarıldığımızda, bi...
Devamı

YABANCILAŞMAK

        Hayatımı kafama göre, ve ben ne istiyorum şekilde yaşıyorum bu aralar. Kendimle konuşmak iyi geliyor. Bazen hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden, yazmak bile. Bazense en yapılmayacak şeyler aklıma geliyor. İki isteğime de uyuyorum.             Kendi ve tek başıma yaşamak farklı ruh hallerine büründürüyor beni. Hayatımda olmuş ve olan herkes bana çok yabancı geliyor, sanki hiç tanıdık yokmuş gibi. Sonra dönüyorum kendime bakıyorum aslında en büyük yabancılaşmayı da kendime karşı yaşıyorum. Hal böyleyken, başkası nasıl bana tanıdık gelebilir ki?            Hayatımın her anında hep farkındalığı yüksek biri olarak görmüşümdür kendimi. Ancak yaş geçtikçe her geriye baktığımda o kadar da değilmişim diyorum. Ancak şuanda artık öyle bir seviyeye geldim ki her şeye karşı kayıtsızım. Gayet gamsız biri olduğumu söyleyebilirim. Hiçbir şey umurumda değil. Bir çok kişini şaşıracağı, sinirleneceği , üzüleceği vb olay...
Devamı