8 Mart Dünya Kadınlar Gününe Özel

   Kadınlar yaradılışı ve yapısı gereği narin ve naif varlıklardır. Kalplerine dokunmayı bilmek onlardan çok size faydası olan bir şeydir. Çünkü kalbine dokunabildiğiniz kadın sizin için her şeyi yapacaktır. Yeryüzündeki en cesur varlık artık odur. 

     Maalesef ki Dünya üzerindeki ataerkillik devam ettiği için her kadın daha küçük yaşlarda birer kız çocuğu iken kalpleri kırgınlıklarla dolu büyüyorlar. Onların üzüntüsü aslında ilk, kendi çocuklukluklarına oluyor. Aslında istedikleri tek şey  sevilmek ve bunun hissettirilmesi. Sıcacık bir sevginin içinde olacakları ortamın hayaliyle yaşıyorlar. 

      Her kadın elbette tek başına her şeyi başarabilecek güçtedir ama hepside içten istemektedir ki bir adam onlara her durumda kol kanat gersin ve bunun  güvencesiyle yaşasınlar. ( Kısa bir not: Aslında biz erkeklerde kadınımızdan bunu bekleriz ;) ) Bir kadının yüzündeki ve gözlerindeki mutluluğun kaynağı olduğunuzda inanın o kadın sizin hayatınızı rengarenk yapacaktır. Kadınlarımızın kıymetini bilelim. Yeri geldiğinde onları küçük bir kız çocuğu gibi yeri geldiğinde onları Sultanımız, Han’ımımız gibi taşıyalım, sevelim, değer gösterelim.

     Her kadın birer yıldızdır. Işıklarını söndürmeyin, tam tersi verdikleri ışığa karşılık sizlerde herbiriniz bir Dünya gibi karşılık verin yani ışıklarına hayat sunun…

     Son olarak parıltılarıyla Gökyüzündeki Yıldızların dahi kıskandığı kadınlarımız, kadınlar gününüz kutlu olsun. Umarım hepinizin karşısına sizdeki sanatı farkeden, gören ve değerinizi bilen insanlar çıkar :)


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kur'an ve Evrim

KUR’ÂN’DA SÜREÇLİ YARATILIŞ, EVRİMSEL MEKANİZMA VE İNSANIN BİLİNÇ KAZANIMI Bilimsel Tez Formatında Derinlemesine Bir İnceleme ÖZET Bu çalışma, Kur’ân’ın yaratılışla ilgili ayetlerinin sistematik olarak incelenmesiyle ortaya çıkan süreç temelli yaratılış modeli ile modern bilimdeki evrimsel biyoloji , kozmoloji ve bilinç araştırmaları arasındaki uyumu ele almaktadır. Çalışmada “Ol der ve olur” ilahî kudreti ile “aşamalı yaratma” (Nûh 14, A’lâ 2) arasındaki görünür fark açıklığa kavuşturulmakta; insanın bedensel evrim sürecinden geçip ruh üflenmesiyle (Secde 9) bilinç kazandığı modeli detaylandırılmaktadır. Kur’ân’ın canlıların sudan yaratıldığını (Enbiyâ 30, Nur 45), insanın uzun zamanlar boyunca “adı anılmaya değmez bir şey” olduğunu (İnsan 1) ve yaratılışın “gezip gözlemleme” yöntemiyle anlaşılabileceğini (Ankebut 20) belirtmesi, bilimsel evrimle güçlü paralellik taşımaktadır. 1. GİRİŞ Yaratılış konusu hem dinin hem bilimin kesiştiği en geniş alanlardan biridir. Kur’ân evrene bakma...
Devamı

Zamanın Telaşını Unutturan Huzur

     BiR aşkın içinde, zamanın telaşını unutturan bir huzur var. Onun gÜlüşü, içiMi bir günEş gibi aYdınlatıyor; karanlık anlarda bile. Sevgilimle geçirdiğim her An, sanki içsel bir melodiye dönüşüyor; kalbim, o melodiyi ritmik bir şekilde çalmaya başlıyor. Sonrasında beni daha önce hiç bilmediğim, tatmadığım, görmediğim o eşsiz diyarlara götürüyor.   Bazen sessizliğin içinde, gözlerimiz konuşuyor. Derin bir anlayış, kelimelerin ötesine geçiyor; hissettiklerimizi söze dökmenin ötesinde bir bağ kuruyoruz. İki farklı dünyanın içinde, birbirimize ait bir üs bulduk. Anlamsız gibi görünen detaylar, aslında bizi bir araya getiren pusulalar. Birlikte geçirdiğimiz günler, sanki bir ressamın tuvaline dokunmuş fırça darbeleri gibi; her an renklendiriyor, anlam kazandırıyor. Birbirimize dokunduğumuzda, zamanın durduğunu hissediyorum. Parmak uçlarımızın arasında, sevginin sıcaklığı bir tını gibi yayılıyor. Yağmurlu günlerde, ellerimiz ıslakken bile birbirimize sarıldığımızda, bi...
Devamı

YABANCILAŞMAK

        Hayatımı kafama göre, ve ben ne istiyorum şekilde yaşıyorum bu aralar. Kendimle konuşmak iyi geliyor. Bazen hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden, yazmak bile. Bazense en yapılmayacak şeyler aklıma geliyor. İki isteğime de uyuyorum.             Kendi ve tek başıma yaşamak farklı ruh hallerine büründürüyor beni. Hayatımda olmuş ve olan herkes bana çok yabancı geliyor, sanki hiç tanıdık yokmuş gibi. Sonra dönüyorum kendime bakıyorum aslında en büyük yabancılaşmayı da kendime karşı yaşıyorum. Hal böyleyken, başkası nasıl bana tanıdık gelebilir ki?            Hayatımın her anında hep farkındalığı yüksek biri olarak görmüşümdür kendimi. Ancak yaş geçtikçe her geriye baktığımda o kadar da değilmişim diyorum. Ancak şuanda artık öyle bir seviyeye geldim ki her şeye karşı kayıtsızım. Gayet gamsız biri olduğumu söyleyebilirim. Hiçbir şey umurumda değil. Bir çok kişini şaşıracağı, sinirleneceği , üzüleceği vb olay...
Devamı