Akl-i Selim + Kalb-i Selim + Zevk-i Selim = Hikmet

  Akl-i Selim: Doğrunun ne olduğunu bilmek

 Kalb-i Selim: İyinin ne olduğunu bilmek

 Zevk-i Selim: Güzelin ne olduğunu bilmek

Bir şey iyiyse doğru olmak zorundadır, doğruysa güzeldir, güzelse iyidir.

    Bu üçü de bir ahenk içinde olmalıdır. Bir senfonin içinde dans edercesine hareket ettiklerinde hikmetin ne olduğu görülür. Ancak bu bütünlüğü, ahengi kaybettiğimizde kalp başka yere gider, akıl başka yere gider, duygular başka yere gider. Ve sonucunda parçalanmış, yaralanmış, darbeler almış bir insan ortaya çıkar.

    Günümüzde yapılan en büyük hatalardan bir tanesi de aklı duygulardan arındırmak, kalbi de sentimentalize etmek. Yani aşırı duygusallaştırmak. Halbuki "akıl ne kadar hissedebiliyorsa kalpte o kadar düşünür." Aklın hissetme duygusu, dokusu olduğu gibi kalbinde akletme melekesi vardır ve zaten ikisinin birbirini beslediği oranda akıl ve kalp aynı yerde olur. İşte o zaman doğruyla iyi ve onun devamı olarak güzel bir arada bulunur.

    Kalbin bu işlevini tekrar toplum nezdinde kazandırmak son derece önemlidir. Kalbin de akleden bir meleke bir cevher olduğunun farkına vardığımız zaman, varlıkla olan akli ilişkimiz yani mantık üzerinden kurduğumuz ilişki soğuk, köşeli ve ruhsuz bir ilişki olmaktan çıkar. İşte o zaman aklıyla düşünen kalbiyle hisseden aynı kişi olur, aynı yerde birleşir.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kur'an ve Evrim

KUR’ÂN’DA SÜREÇLİ YARATILIŞ, EVRİMSEL MEKANİZMA VE İNSANIN BİLİNÇ KAZANIMI Bilimsel Tez Formatında Derinlemesine Bir İnceleme ÖZET Bu çalışma, Kur’ân’ın yaratılışla ilgili ayetlerinin sistematik olarak incelenmesiyle ortaya çıkan süreç temelli yaratılış modeli ile modern bilimdeki evrimsel biyoloji , kozmoloji ve bilinç araştırmaları arasındaki uyumu ele almaktadır. Çalışmada “Ol der ve olur” ilahî kudreti ile “aşamalı yaratma” (Nûh 14, A’lâ 2) arasındaki görünür fark açıklığa kavuşturulmakta; insanın bedensel evrim sürecinden geçip ruh üflenmesiyle (Secde 9) bilinç kazandığı modeli detaylandırılmaktadır. Kur’ân’ın canlıların sudan yaratıldığını (Enbiyâ 30, Nur 45), insanın uzun zamanlar boyunca “adı anılmaya değmez bir şey” olduğunu (İnsan 1) ve yaratılışın “gezip gözlemleme” yöntemiyle anlaşılabileceğini (Ankebut 20) belirtmesi, bilimsel evrimle güçlü paralellik taşımaktadır. 1. GİRİŞ Yaratılış konusu hem dinin hem bilimin kesiştiği en geniş alanlardan biridir. Kur’ân evrene bakma...
Devamı

Zamanın Telaşını Unutturan Huzur

     BiR aşkın içinde, zamanın telaşını unutturan bir huzur var. Onun gÜlüşü, içiMi bir günEş gibi aYdınlatıyor; karanlık anlarda bile. Sevgilimle geçirdiğim her An, sanki içsel bir melodiye dönüşüyor; kalbim, o melodiyi ritmik bir şekilde çalmaya başlıyor. Sonrasında beni daha önce hiç bilmediğim, tatmadığım, görmediğim o eşsiz diyarlara götürüyor.   Bazen sessizliğin içinde, gözlerimiz konuşuyor. Derin bir anlayış, kelimelerin ötesine geçiyor; hissettiklerimizi söze dökmenin ötesinde bir bağ kuruyoruz. İki farklı dünyanın içinde, birbirimize ait bir üs bulduk. Anlamsız gibi görünen detaylar, aslında bizi bir araya getiren pusulalar. Birlikte geçirdiğimiz günler, sanki bir ressamın tuvaline dokunmuş fırça darbeleri gibi; her an renklendiriyor, anlam kazandırıyor. Birbirimize dokunduğumuzda, zamanın durduğunu hissediyorum. Parmak uçlarımızın arasında, sevginin sıcaklığı bir tını gibi yayılıyor. Yağmurlu günlerde, ellerimiz ıslakken bile birbirimize sarıldığımızda, bi...
Devamı

YABANCILAŞMAK

        Hayatımı kafama göre, ve ben ne istiyorum şekilde yaşıyorum bu aralar. Kendimle konuşmak iyi geliyor. Bazen hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden, yazmak bile. Bazense en yapılmayacak şeyler aklıma geliyor. İki isteğime de uyuyorum.             Kendi ve tek başıma yaşamak farklı ruh hallerine büründürüyor beni. Hayatımda olmuş ve olan herkes bana çok yabancı geliyor, sanki hiç tanıdık yokmuş gibi. Sonra dönüyorum kendime bakıyorum aslında en büyük yabancılaşmayı da kendime karşı yaşıyorum. Hal böyleyken, başkası nasıl bana tanıdık gelebilir ki?            Hayatımın her anında hep farkındalığı yüksek biri olarak görmüşümdür kendimi. Ancak yaş geçtikçe her geriye baktığımda o kadar da değilmişim diyorum. Ancak şuanda artık öyle bir seviyeye geldim ki her şeye karşı kayıtsızım. Gayet gamsız biri olduğumu söyleyebilirim. Hiçbir şey umurumda değil. Bir çok kişini şaşıracağı, sinirleneceği , üzüleceği vb olay...
Devamı