AFFETMEK

    Affetmek zor olsa da içinde huzur barındıran bir davranıştır ve erdemliktir. İnsanlar yapı itibariyle işlediği hatalardan dolayı aşırı mahcubiyet duyabilir ve sizden bu affı talep edebilir. Affettiğiniz de ve kabul ettiğiniz de bazı kişilerde anlık olarak yaptığı hataların aslında o kadar da hatalarım büyük değildi hatta, hata da değildi hissiyatına kapılabilir dahası affedişinizden sonra hatasına karşı aldığınız tavırı  eleştirerek sizi suçlayabilir ve sizin affınızı kendi nezlinde değersizleştirebilir. Ama siz buna takılmayın. Çünkü affetmek bazı şeyleri tamamiyle bırakmak anlamındadır. Kendi içinizde artık herhangi bir şey ya da düşünce barındırmazsınız. Bir bırakma enerjisidir. Tamamiyle bir kopmadır. 

    Unutmak istiyorsanız unutulmalısınız da. Eğer ki karşı taraf sizi bir türlü unutamıyor ve tüm imkansızlıklara rağmen hala daha içinde bir umutla bu ilişkinin yeniden başlayacağını düşünüyorsa, bir şans daha istiyorsa bu imkansızlığı en iyi şekilde ona idrak ettirmenin yolu şöyledir.

    Ona direkt neden olmayacağını söylemeyin kararı ona verdirin ve şöyle diyin, tamam bir şans daha verelim bize ancak bundan sonrası bak böyle böyle olacak şeklinde anlatın ve kendisine o imkansızlığı gösterin ve kararı tamamiyle kendisine bırakın ve bunu tam manasıyla hissettirin, insan psikolojisi gereği bir insan aşırı istediği bir şeyde bir anda karar ona bırakılınca anlık bir boşluğa düşer, sonrasında o istek kendi tercihine göre şekilleneceğinden o isteğin eski cazibesi kaybolur ve işte burada akıl devreye girer. Daha akli bir şekilde düşünme başlar. Çünkü karar merceği kendisidir ve tüm sorumluluk ona aittir ve bu şartlar altında biraz düşündüğünde gerçekleri görecek ve artık sizle ilgili tesellisi  düşecektir. Doğru kararı kendisi verecektir. İşte bu şekilde kararı ona verdirterek bundan sonra ki hayatına, sizi aklına getirmeden yaşamasını sağlayacaksınız. Ve böylelikle ona son iyiliğinizi de yapmış olacaksınız.

   Her zaman doğru kararı vermek kolay değildir. Ama önemli olan zorda olsa alabilmektir. İşte bunu yaptığınız takdirde saygın ve karakteri oturmuş bir kişi olursunuz. O anda yapmış olduğunuzu kınayan, kötü gören insanlar olabilir ama yeter ki doğruyu yapınız. Çünkü zaman size gereken saygıyı göstertecektir. Siz siz olun her zaman kendinizden emin ve ayakları yere basan bir birey olun.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kur'an ve Evrim

KUR’ÂN’DA SÜREÇLİ YARATILIŞ, EVRİMSEL MEKANİZMA VE İNSANIN BİLİNÇ KAZANIMI Bilimsel Tez Formatında Derinlemesine Bir İnceleme ÖZET Bu çalışma, Kur’ân’ın yaratılışla ilgili ayetlerinin sistematik olarak incelenmesiyle ortaya çıkan süreç temelli yaratılış modeli ile modern bilimdeki evrimsel biyoloji , kozmoloji ve bilinç araştırmaları arasındaki uyumu ele almaktadır. Çalışmada “Ol der ve olur” ilahî kudreti ile “aşamalı yaratma” (Nûh 14, A’lâ 2) arasındaki görünür fark açıklığa kavuşturulmakta; insanın bedensel evrim sürecinden geçip ruh üflenmesiyle (Secde 9) bilinç kazandığı modeli detaylandırılmaktadır. Kur’ân’ın canlıların sudan yaratıldığını (Enbiyâ 30, Nur 45), insanın uzun zamanlar boyunca “adı anılmaya değmez bir şey” olduğunu (İnsan 1) ve yaratılışın “gezip gözlemleme” yöntemiyle anlaşılabileceğini (Ankebut 20) belirtmesi, bilimsel evrimle güçlü paralellik taşımaktadır. 1. GİRİŞ Yaratılış konusu hem dinin hem bilimin kesiştiği en geniş alanlardan biridir. Kur’ân evrene bakma...
Devamı

Zamanın Telaşını Unutturan Huzur

     BiR aşkın içinde, zamanın telaşını unutturan bir huzur var. Onun gÜlüşü, içiMi bir günEş gibi aYdınlatıyor; karanlık anlarda bile. Sevgilimle geçirdiğim her An, sanki içsel bir melodiye dönüşüyor; kalbim, o melodiyi ritmik bir şekilde çalmaya başlıyor. Sonrasında beni daha önce hiç bilmediğim, tatmadığım, görmediğim o eşsiz diyarlara götürüyor.   Bazen sessizliğin içinde, gözlerimiz konuşuyor. Derin bir anlayış, kelimelerin ötesine geçiyor; hissettiklerimizi söze dökmenin ötesinde bir bağ kuruyoruz. İki farklı dünyanın içinde, birbirimize ait bir üs bulduk. Anlamsız gibi görünen detaylar, aslında bizi bir araya getiren pusulalar. Birlikte geçirdiğimiz günler, sanki bir ressamın tuvaline dokunmuş fırça darbeleri gibi; her an renklendiriyor, anlam kazandırıyor. Birbirimize dokunduğumuzda, zamanın durduğunu hissediyorum. Parmak uçlarımızın arasında, sevginin sıcaklığı bir tını gibi yayılıyor. Yağmurlu günlerde, ellerimiz ıslakken bile birbirimize sarıldığımızda, bi...
Devamı

YABANCILAŞMAK

        Hayatımı kafama göre, ve ben ne istiyorum şekilde yaşıyorum bu aralar. Kendimle konuşmak iyi geliyor. Bazen hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden, yazmak bile. Bazense en yapılmayacak şeyler aklıma geliyor. İki isteğime de uyuyorum.             Kendi ve tek başıma yaşamak farklı ruh hallerine büründürüyor beni. Hayatımda olmuş ve olan herkes bana çok yabancı geliyor, sanki hiç tanıdık yokmuş gibi. Sonra dönüyorum kendime bakıyorum aslında en büyük yabancılaşmayı da kendime karşı yaşıyorum. Hal böyleyken, başkası nasıl bana tanıdık gelebilir ki?            Hayatımın her anında hep farkındalığı yüksek biri olarak görmüşümdür kendimi. Ancak yaş geçtikçe her geriye baktığımda o kadar da değilmişim diyorum. Ancak şuanda artık öyle bir seviyeye geldim ki her şeye karşı kayıtsızım. Gayet gamsız biri olduğumu söyleyebilirim. Hiçbir şey umurumda değil. Bir çok kişini şaşıracağı, sinirleneceği , üzüleceği vb olay...
Devamı