Her Şeyi Sevmek

 Her Şeyi Sevmek    


      Bir önceki yazımda sevmeyi sevmekten bahsetmiştim. Bunu yapınca bu kez her şeyi ama her şeyi sevmeye başlıyorsunuz. Yaradılanı severim yaradandan ötürü sözü sizin için daha bir anlam kazanıyor ve hatta hayata bakış açınız bu minvalde değişiyor. Herkese karşı daha hoşgörülü oluyorsunuz mesela sahip olduğumuz farklılıklar, kültürler bunların hepsi sizler için bir sıkıntı olmaktan çıkıyor. Tam tersi aslında farklılıklardır güzellikleri ortaya çıkaran bunu anlıyorsunuz.

    Böyle olunca hayatta daha bir mutlu oluyorsunuz. Peki mutluluk neydi? Bu soruyu bana Avrupa'dayken katılmış olduğum bir seminerde Polonyalı bir kız sormuştu. O zamanki cevabım, benim için mutluluk insanların mutluluğunda kaynak olabilmekte yatıyor demiştim. Yani karşımdaki kişinin yüzündeki gülümsemesinin sebebi ben isem işte o an gerçek mutluluğu hissedebiliyorum demiştim. Bir de bundan da büyük bir duygu olan huzuru hissetmek vardı o da eğer karşımdaki kişi bir çocuksa ve onu sevindirebilmişsem işte o anda da huzuru hissediyorum demiştim. Hayatta mutlu olmayı o kadar zor şeylere bağlamışız ki sanki tek bizi mutlu edecek şeyler onlarmış gibi geliyor ama değil. Hatta onlar sadece birer yanılsama. Mutluluk ve huzur bir hazine sandığı gibi yanı başımızda duruyor hatta sandığın üstünde oturuyoruz ama biz yine de uzaklarda arıyoruz. Bir gün kendiniz çok kötü hissettiğiniz anda bir çocuğun yüzündeki gülümsemenin sebebi olmayı deneyebilirsiniz. Denediğinizde o anda bu küçücük şeyin içinizi nasılda huzurla kapladığını ve o huzurun da o sorunları nasıl küçülttüğünü farkediceksiniz.

   Ancak tüm bunlara rağmen yine de ben tam manasıyla uzun süreli olarak gerçek huzuru hissedemiyordum. Bundan ötürü hep içimde bir şeylerin eksikliğini hissediyordum sanki hiç tam olmayacakmış gibi geliyordu. Aradığım şeye ulaşamayacakmışım gibiydi ama sonra tesadüf mü ki artık tesadüf diye bir şeye inanmıyorum sufizmle tanıştım ondan sonra zaten kendimce oluşturmuş olduğum bu duygular daha bir anlam kazandı ve hayata olan bakış açım öyle zenginleşti ki işte aradığım şey bu dedim. Sonu gelmeyen bir yolculuk bu ama inanın bu yolculuğun her adımı ayrı bir tat ayrı bir zevk. 

  Son olarak yazımı bitirmeden önce demek isterim ki sufizmle ilgilenip ilgilenmiyceğiniz tamamiyle sizin tercihiniz ben sadece hep bir şeylerin eksikliğini hisseden biri olarak bunun onu tam anlamıyla doldurduğunu söylemiştim sizde de öyle bir şey varsa bakmanızda fayda var. Ama çocuklarla ilgili anlattıklarıma gelince sakın bu konuyu gözardı etmeyin :)  buraya mutluluğun sırrına ulaşanlardan birisinin adresini bırakıyorum bakıp inceleyebilirsiniz. '' https://www.instagram.com/oyuncakkardesligi/?hl=tr  ''

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kur'an ve Evrim

KUR’ÂN’DA SÜREÇLİ YARATILIŞ, EVRİMSEL MEKANİZMA VE İNSANIN BİLİNÇ KAZANIMI Bilimsel Tez Formatında Derinlemesine Bir İnceleme ÖZET Bu çalışma, Kur’ân’ın yaratılışla ilgili ayetlerinin sistematik olarak incelenmesiyle ortaya çıkan süreç temelli yaratılış modeli ile modern bilimdeki evrimsel biyoloji , kozmoloji ve bilinç araştırmaları arasındaki uyumu ele almaktadır. Çalışmada “Ol der ve olur” ilahî kudreti ile “aşamalı yaratma” (Nûh 14, A’lâ 2) arasındaki görünür fark açıklığa kavuşturulmakta; insanın bedensel evrim sürecinden geçip ruh üflenmesiyle (Secde 9) bilinç kazandığı modeli detaylandırılmaktadır. Kur’ân’ın canlıların sudan yaratıldığını (Enbiyâ 30, Nur 45), insanın uzun zamanlar boyunca “adı anılmaya değmez bir şey” olduğunu (İnsan 1) ve yaratılışın “gezip gözlemleme” yöntemiyle anlaşılabileceğini (Ankebut 20) belirtmesi, bilimsel evrimle güçlü paralellik taşımaktadır. 1. GİRİŞ Yaratılış konusu hem dinin hem bilimin kesiştiği en geniş alanlardan biridir. Kur’ân evrene bakma...
Devamı

Zamanın Telaşını Unutturan Huzur

     BiR aşkın içinde, zamanın telaşını unutturan bir huzur var. Onun gÜlüşü, içiMi bir günEş gibi aYdınlatıyor; karanlık anlarda bile. Sevgilimle geçirdiğim her An, sanki içsel bir melodiye dönüşüyor; kalbim, o melodiyi ritmik bir şekilde çalmaya başlıyor. Sonrasında beni daha önce hiç bilmediğim, tatmadığım, görmediğim o eşsiz diyarlara götürüyor.   Bazen sessizliğin içinde, gözlerimiz konuşuyor. Derin bir anlayış, kelimelerin ötesine geçiyor; hissettiklerimizi söze dökmenin ötesinde bir bağ kuruyoruz. İki farklı dünyanın içinde, birbirimize ait bir üs bulduk. Anlamsız gibi görünen detaylar, aslında bizi bir araya getiren pusulalar. Birlikte geçirdiğimiz günler, sanki bir ressamın tuvaline dokunmuş fırça darbeleri gibi; her an renklendiriyor, anlam kazandırıyor. Birbirimize dokunduğumuzda, zamanın durduğunu hissediyorum. Parmak uçlarımızın arasında, sevginin sıcaklığı bir tını gibi yayılıyor. Yağmurlu günlerde, ellerimiz ıslakken bile birbirimize sarıldığımızda, bi...
Devamı

YABANCILAŞMAK

        Hayatımı kafama göre, ve ben ne istiyorum şekilde yaşıyorum bu aralar. Kendimle konuşmak iyi geliyor. Bazen hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden, yazmak bile. Bazense en yapılmayacak şeyler aklıma geliyor. İki isteğime de uyuyorum.             Kendi ve tek başıma yaşamak farklı ruh hallerine büründürüyor beni. Hayatımda olmuş ve olan herkes bana çok yabancı geliyor, sanki hiç tanıdık yokmuş gibi. Sonra dönüyorum kendime bakıyorum aslında en büyük yabancılaşmayı da kendime karşı yaşıyorum. Hal böyleyken, başkası nasıl bana tanıdık gelebilir ki?            Hayatımın her anında hep farkındalığı yüksek biri olarak görmüşümdür kendimi. Ancak yaş geçtikçe her geriye baktığımda o kadar da değilmişim diyorum. Ancak şuanda artık öyle bir seviyeye geldim ki her şeye karşı kayıtsızım. Gayet gamsız biri olduğumu söyleyebilirim. Hiçbir şey umurumda değil. Bir çok kişini şaşıracağı, sinirleneceği , üzüleceği vb olay...
Devamı