Sevmeyi Sev

                                                           Sevmeyi Sev


    
    Ne güzel değil mi ilişkinin başladığı o ilk anlar o ilk konuşmalar, sabahlara kadar süren yeni bir insanı tanımanın verdiği zevk. Hatta bazen ya bir taraf ya da iki tarafta işte tam aradığım adam ya da kadın der ve sürece kaptırır kendini. Kötü bir şey değildir bu keza , bu adeta mutluluk nehrinde akıntıyla birlikte yol almak gibidir ama o anlarda bir şeyin farkındalığında olmak çok önemli o da bu anların ve hislerin geçici olduğu yani geçeceği. Önemlidir çünkü bunu bilirseniz eğer, anın tadını çıkarmayı da daha iyi bilirsiniz, nehirde daha iyi yol almayıda. 

   Ayrılık da ne acı değil mi sanki hiç bitmeyecek geçmeyecek gibi. Tüm duyguları karışık olarak yaşıyorsunuz kimi zaman aşırı özlem, kimi zaman kızgınlık, kimi zaman pişmanlık, ama inanın eğer sevginizden  ve verdiğiniz değerden eminseniz hiç pişman olmanıza gerek yok sizler sevmeyi seven insanlarsınız ne güzel bir şeydir bu 'sevmeyi sevmek'.  Bu cümleyi benimsediğinizde, içindeki huzuru hissediceksiniz. Unutmayın o sevgi sizin sevginiz. Karşınızdakinden çok sizinle anlam buluyor. Ve yine unutmayın ki her şey gibi bu da geçicek. İyi insanlar mutluluk, yanlış insanlar ders bırakır.
 
    Yaşadığınız her ne varsa inanın sizin en hayrınıza olacak şekilde gerçekleşiyor ve yaşadığınız tüm bu dertler aslında kendi içlerinde geleceğin dermanını barındırıyor. Size öğretiyor hayatı, insanları, aşkı, sevmeyi, hayatta daha iyi yol almayı. Siz her şeyi yapıp çabaladıktan sonra ve içiniz de  rahatsa eğer kaybettiklerinize bakıp üzülmenin bir anlamı yok, kazandırdıklarına bakın ve şükredip yola devam edin. Hayatınıza  girip çıkan insanlara da sakın kızmayın, nefret çalıştırmayın bunlar da anlamsız. Onları aslında sizi siz yapmak için hayatınıza giren ve hayatınızdaki rolleri bittikten sonra çıkan kişiler olarak görün. Onlara teşekkür edin ve devam edin. Zor olan, hayat ya da yaşadıklarımızdan çok, onları düşüncelerimizde nasıl gördüğümüzdür. :)

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kur'an ve Evrim

KUR’ÂN’DA SÜREÇLİ YARATILIŞ, EVRİMSEL MEKANİZMA VE İNSANIN BİLİNÇ KAZANIMI Bilimsel Tez Formatında Derinlemesine Bir İnceleme ÖZET Bu çalışma, Kur’ân’ın yaratılışla ilgili ayetlerinin sistematik olarak incelenmesiyle ortaya çıkan süreç temelli yaratılış modeli ile modern bilimdeki evrimsel biyoloji , kozmoloji ve bilinç araştırmaları arasındaki uyumu ele almaktadır. Çalışmada “Ol der ve olur” ilahî kudreti ile “aşamalı yaratma” (Nûh 14, A’lâ 2) arasındaki görünür fark açıklığa kavuşturulmakta; insanın bedensel evrim sürecinden geçip ruh üflenmesiyle (Secde 9) bilinç kazandığı modeli detaylandırılmaktadır. Kur’ân’ın canlıların sudan yaratıldığını (Enbiyâ 30, Nur 45), insanın uzun zamanlar boyunca “adı anılmaya değmez bir şey” olduğunu (İnsan 1) ve yaratılışın “gezip gözlemleme” yöntemiyle anlaşılabileceğini (Ankebut 20) belirtmesi, bilimsel evrimle güçlü paralellik taşımaktadır. 1. GİRİŞ Yaratılış konusu hem dinin hem bilimin kesiştiği en geniş alanlardan biridir. Kur’ân evrene bakma...
Devamı

Zamanın Telaşını Unutturan Huzur

     BiR aşkın içinde, zamanın telaşını unutturan bir huzur var. Onun gÜlüşü, içiMi bir günEş gibi aYdınlatıyor; karanlık anlarda bile. Sevgilimle geçirdiğim her An, sanki içsel bir melodiye dönüşüyor; kalbim, o melodiyi ritmik bir şekilde çalmaya başlıyor. Sonrasında beni daha önce hiç bilmediğim, tatmadığım, görmediğim o eşsiz diyarlara götürüyor.   Bazen sessizliğin içinde, gözlerimiz konuşuyor. Derin bir anlayış, kelimelerin ötesine geçiyor; hissettiklerimizi söze dökmenin ötesinde bir bağ kuruyoruz. İki farklı dünyanın içinde, birbirimize ait bir üs bulduk. Anlamsız gibi görünen detaylar, aslında bizi bir araya getiren pusulalar. Birlikte geçirdiğimiz günler, sanki bir ressamın tuvaline dokunmuş fırça darbeleri gibi; her an renklendiriyor, anlam kazandırıyor. Birbirimize dokunduğumuzda, zamanın durduğunu hissediyorum. Parmak uçlarımızın arasında, sevginin sıcaklığı bir tını gibi yayılıyor. Yağmurlu günlerde, ellerimiz ıslakken bile birbirimize sarıldığımızda, bi...
Devamı

YABANCILAŞMAK

        Hayatımı kafama göre, ve ben ne istiyorum şekilde yaşıyorum bu aralar. Kendimle konuşmak iyi geliyor. Bazen hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden, yazmak bile. Bazense en yapılmayacak şeyler aklıma geliyor. İki isteğime de uyuyorum.             Kendi ve tek başıma yaşamak farklı ruh hallerine büründürüyor beni. Hayatımda olmuş ve olan herkes bana çok yabancı geliyor, sanki hiç tanıdık yokmuş gibi. Sonra dönüyorum kendime bakıyorum aslında en büyük yabancılaşmayı da kendime karşı yaşıyorum. Hal böyleyken, başkası nasıl bana tanıdık gelebilir ki?            Hayatımın her anında hep farkındalığı yüksek biri olarak görmüşümdür kendimi. Ancak yaş geçtikçe her geriye baktığımda o kadar da değilmişim diyorum. Ancak şuanda artık öyle bir seviyeye geldim ki her şeye karşı kayıtsızım. Gayet gamsız biri olduğumu söyleyebilirim. Hiçbir şey umurumda değil. Bir çok kişini şaşıracağı, sinirleneceği , üzüleceği vb olay...
Devamı