Kalpten Sevgi

   Saf sevgidir. İçinde başka bir şey barındırmaz. Olduğu gibi berrak su gibi akar sevdiğine, ‘nefes almak gibidir’ artık sizin için onu sevmek. Odur sizin payeniz odur sizin her şeyiniz. Onun yüzündeki en ufak gülümseme sizin için en değerli hazinedir, onun o gülüşünde bulursunuz hayatı, neşeyi, GÜNEŞ’i. Her anınız onu düşünmekle geçer, hatta öyle bir şey ki sizi her aradığında aa bende tam seni düşünüyordum demeniz bile bir latife olmaktan çıkar gerçek somut bir hal alır :)). Kendinizle ilgili alacağınız her karara artık onu da katarak varırsınız. Çünkü o olmadan bir yol düşünülemez. Yol onunla gidilirse güzel olucaktır tek değil, bunun farkındasınızdır. Ve bu kalpten sevgi öyle bir sevgidir ki her iki tarafı da şifalandırır huzura erdirir. Huzurla abad olunur. Siz siz olun sevdiğinizi böyle sevin, plansız, programsız, hesapsız, kalpten şöyle has bir sevgiyle sevin.

    Şems-i Tebrizinin aşkla ilgili 40 kuralından biri neydi:

Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. 'Aman sakın kendini' diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği: 'bırak kendini, koy gitsin!'

Akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var! 

    Kendinizi koy verin gitsin kalbinizin sesini dinleyin. Yaşayacaklarınız sizi ne olursa olsun her daim daha iyi yapıcaktır inanın.